Heb jij ook een goed idee?

Lijnen Tussen Ons (Studio LTO)

Een huiskamer en Expositie vol verbinding.

Lijnen Tussen Ons (LTO) was een project van stagiaires van STAD Delft in samenwerking met Slimpact, met als doel polarisatie bespreekbaar te maken en te laten zien dat mensen, ondanks verschillen, altijd iets delen. Het project richtte zich op jongeren van 17 tot 27 jaar en sloot aan op de verkiezingsperiode, waarin meningen vaak botsen maar ook in gesprek komen.

De huiskamer: plek voor echte gesprekken

Centraal stond de huiskamer: een warme, gezellige plek waar bezoekers met elkaar in gesprek konden gaan. Zelfgemaakte interactieve spellen brachten het gesprek op een laagdrempelige manier op gang. Niet om te winnen, maar om te praten, luisteren en ontdekken wat mensen met elkaar delen of juist anders zien.

Spel 1: Niet Normaal.

Een dobbelsteenspel waarbij deelnemers om de beurt een kaart trokken met een absurde of extreem gekke stelling. De stellingen waren verdeeld in kleuren:

  • Rode kaarten (Sociale media) voorbeeld: “Aliens zijn nog niet naar aarde gekomen omdat we dansjes op sociale media doen”
  • Blauwe kaarten (Cultuur) voorbeeld: “Om muziek te maken moet je eerst een toets gevolgd hebben om te kijken of je goed genoeg bent.”
  • Groene kaarten (Klimaat) voorbeeld: “Als iedereen een ventilator aanzet, koelt de aarde vanzelf af.”
  • Blauwe kaarten (Veiligheid op straat) voorbeeld: “Voordeuren mogen nooit op slot”

Het doel was niet om het eens of oneens te zijn, maar om gesprekken op gang te brengen, te lachen en onverwachte reacties uit te lokken.

Spel 2: Pong met een punt.

Een variant van bierpong, maar niet om te drinken of winnen. Twee teams stonden tegenover elkaar met bekers in een driehoek. In elke beker zat een kaartje met een vraag of stelling over één van de thema’s van de expositie: vrouwenrechten, migratie, woningcrisis, klimaat, technologie & privacy, veiligheid en vertrouwen in de politiek. Wanneer een beker geraakt werd, moest de tegenstander de vraag of stelling beantwoorden. Antwoorden konden kort, grappig of serieus zijn, zolang het gesprek maar op gang kwam.

Voorbeelden van vragen en stellingen uit Pong met een Punt:

  • Woningcrisis: “Iedereen verdient een plek om te wonen, ongeacht afkomst of inkomen” eens of oneens?
  • Klimaat: “Welke kleine stap doe jij zelf voor het klimaat?”
  • Technologie & Privacy: “Social media verbindt ons, maar maakt ons ook kwetsbaar. Herken jij dat?”
  • Veiligheid: “Veiligheid is belangrijker dan vrijheid” eens of oneens?
  • Vertrouwen in de politiek: “Als jij één dag minister was, wat zou je als eerste veranderen?”

Bezoekers praatten, luisterden, lachten en deelden hun ervaringen. Soms waren de gesprekken serieus en soms luchtig maar altijd met het doel elkaar beter te begrijpen. De huiskamer bood zo een laagdrempelige, speelse en hilarische manier om in contact te komen met elkaar.

Spel 3: Split. 

Een speciale sjoelvariant die veel meer deed dan alleen punten tellen. Het spel bestond uit 40 kaarten, verdeeld in vier groepen van tien. Boven de vakjes van de sjoelbak stonden gekleurde stippen, en de kleur waarin je schijf terechtkwam, bepaalde welk kaartje je moest pakken:

  • Rood – Activiteit
  • Groen – Tegenstander
  • Beige – Raad
  • Blauw – Mix van alles

De kaarten voerde je alleen uit of samen, en soms had je het spelregelboek nodig bijv. bij stellingen of speciale opdrachten. Er was een spelhost aanwezig die alles in de gaten hield: materialen, kaarten en de punten. Zodra alle kaarten gespeeld waren, won degene met de meeste punten een prijs. Split was vooral bedoeld om samen te werken, te lachen en op een luchtige manier het gesprek aan te gaan over polarisatie en de thema’s die daarbij hoorden. 

Expositie: een lijn die verbindt

In de expositie stonden thema’s centraal die bijna iedereen wel herkent: vrouwenrechten, migratie, de woningcrisis, klimaat, technologie en privacy, veiligheid en vertrouwen in de politiek. Aan de muur hingen portretten van verschillende mensen, met daarbij korte verhalen over hoe zij in het leven staan.

Langs alle foto’s liep een dunne rode draad van wol die alles met elkaar verbond. Aan die lijn hingen kleine kaartjes met overeenkomsten tussen de geportretteerden, soms heel duidelijk of juist verrassend. Zo werd op een simpele maar mooie manier zichtbaar dat mensen vaak meer met elkaar delen dan ze zelf denken.

Thema: Polarisatie